Şehirlerimizde hayvana tecavüzün ayak sesleri yankılanıyor. Gün geçmiyor ki büyük şehirlerden birinden bir köpeğe tecavüz haberi gelmesin. Ve hala hayvana tecavüz ihtiyaç sayılıyor. Abesle iştigal bu yaklaşım, hukuk adamlarını da etkisi altına alıyor.
Siz ciddiye alsanız da almasanız da hayvana tecavüz 1997'den beri cinsel saldırı olarak kabul ediliyor. Çünkü insan-hayvan cinsel ilişkisi her zaman zorlamayla oluyor. Her zaman can acıtıyor ve bazen iç organları parçalanarak ölümle sonuçlanıyor.
Araştırmalar bu tecavüzlerin neden ciddiye alınması gerektiğini net olarak anlatıyor:
1986, Ressler, 36 cinsel motivli katil:
Yüzde 43'ü, çocukluğunda cinsel tacize uğramış.
Yüzde 32'si, ergenlikte cinsel tacize uğramış ve çocukluğunda cinsel tacize uğrayanların da çocukluklarında aktif olarak hayvanlara zulüm uyguladıkları tespit edilmiş.
2003, 880 çocuk ve 276 cinsel taciz görmüş çocuk:
Yüzde 34 ile Yüzde 3 gibi birbirinden çok açıkça farklı yüzdelerle, taciz görmüş çocuklar arasında hayvana taciz oranının da çok yüksek olduğu görülmüş.
1998, 153 kasıtlı hayvan zulmü suçu sabıkasına işlenmiş kişiler:
Yüzde 70'inin, diğer, uyuşturucu, mülkiyet, kamusal davranış bozukluğu ve şiddet içeren diğer suçlarda da sabıkaları var. Ve bu grup, hayvan tacizi ile ilgili sabıkası olmayan grupla karşılaştırıldığında, hayvan tacizcilerinin, insanlara karşı işlenen şiddet içerikli suçlara 5 kat daha fazla karıştıkları ortaya çıkmıştır.
1986, Ressler raporu:
Cinsel katillerin Yüzde 23'ünde hayvanlarla cinsel ilişki merakı olduğu rapor edilmiştir.
Toplum olarak yanılgıya düşsek de yargıçlarımızın yanılma lüksü yoktur: "Hayvanlara karşı yapılan fiillerin, esasında insana karşı işlenecek hukuka aykırı fiillerin ilk basamağıdır ve asla sonuncusu değildir".
Beyler bayanlar, hayvana tecavüz sapıklıktır. "Cinsel ihtiyaç" deme gafletinde bulunarak çocuğunuzun ırzına geçilmesine vesile olmayın. Unutmayın bir sonraki adım onlardır. Belki de çocuk pornosunda dünyada ilk onda olmamız bundandır.