Bazen futbol sadece futbol değildir. Bazen bir maç, 90 dakikadan çok daha fazlasını anlatır. Bazen milyonlarca insanın aynı anda umutlanmasını, üzülmesini, yeniden inanmasını sağlar. İşte Paraguay karşılaşması da tam olarak böyle bir mücadele. Avustralya maçının ardından hepimiz üzgünüz. Çünkü sahada görmek istediğimiz Türkiye'yi göremedik. Çünkü beklentilerimiz büyüktü. Çünkü bu jenerasyona inanıyoruz. Belki de bu yüzden yenilgi daha fazla canımızı yaktı. Ama futbolun güzelliği de burada başlıyor. Dün kaybettiniz diye bugün de kaybedeceksiniz diye bir kural yok. Hatta bazen en büyük hikayeler, en sert düşüşlerin ardından yazılır. 2002 Dünya Kupası'nı hatırlayın. Kimse Türkiye'den üçüncülük beklemiyordu. Ama o takım bir şeye sahipti. Birlik duygusuna. Birbirine inanma gücüne. Sahaya çıktığında formasının ağırlığını hisseden oyunculara sahipti. Bugün elimizde çok daha kaliteli bir kadro var. Avrupa'nın en büyük kulüplerinde forma giyen oyuncularımız bulunuyor. Ancak Dünya Kupaları sadece yetenekle kazanılmaz. Karakter ister. Mücadele ister. Fedakarlık ister.
ÖNEMLİ OLAN MÜCADELE
Bu maçta sistemden önce karakter konuşacak. Bir ikili mücadelede yere düştükten sonra yeniden ayağa kalkabilmek... Kaybedilen topun peşinden son metreye kadar koşabilmek... Tribünde ağlayan çocuğu, ekran başındaki milyonları ve bu bayrağın ağırlığını hissedebilmek... İşte bunlar belirleyici olacak. Çünkü Dünya Kupaları bazen taktik tahtasında değil, kalpte kazanılır. Bu takımın hala yapabileceği çok şey var. Önümüzde hala uzun bir yol bulunuyor. Bir yenilgiyle bütün umutları çöpe atmak da, tek galibiyetle kupayı kazandığımızı düşünmek de doğru değil.
ÖNCE SAKİN KALMALIYIZ
Şimdi gereken şey sakin olmak. Eleştirelim ama yıkmayalım. Eksikleri konuşalım ama umudu kaybetmeyelim. Çünkü tarih bize şunu öğretti; Türk Milli Takımı en güçlü olduğu zamanlarda değil, en çok kenetlendiği zamanlarda büyük işler başardı. Belki de Paraguay maçı yeni bir hikayenin başlangıcı olacak. Belki de yıllar sonra dönüp baktığımızda "Her şey o gece başladı" diyeceğiz. Bunu bilmiyoruz. Ama bildiğimiz bir şey var. Bu forma düştüğü yerden kalkmayı her zaman başarmıştır. Şimdi yeniden ayağa kalkma zamanı. Şimdi yeniden inanma zamanı. Ve şimdi, milyonlarca kişinin aynı duyguda birleşme zamanı. Bir oluruz yolunda... Hadi bastır Türkiye.
