Geçen hafta Alanyaspor deplasmanında alınan bir puanın, ortaya konulan futbol açısından önemli olduğunu yazmıştım. O karşılaşmada özellikle ikinci yarıda gösterilen mücadele ve takımın oyun disiplinini koruması, Göztepe adına umut vermişti. Bu hafta ise kendi sahasında taraftarının karşısına çıkan Göztepe'nin hedefi belliydi: Galibiyet… Taraftar da takımını ilk kez 3 puanla buluşturacağına inanıyordu. Maçın ilk düdüğüyle birlikte Göztepe'nin ortaya koyduğu futbol da bu beklentiyi destekledi. İlk yarıda mücadele eden, rakibine fazla alan bırakmayan ve oyunun kontrolünü elinde tutmaya çalışan bir takım izledik. İlk 45 dakikanın sonunda açıkçası "Bu kez olacak" düşüncesi oluşmuştu. Ama ikinci yarı… Adeta başka bir takım izledik. İlk yarıdaki Göztepe'den eser kalmadı. Özellikle savunmada yapılan basit ve kabul edilemez hatalar, rakibin peş peşe gol bulmasına neden oldu. Savunma dengesi kayboldu, takımın konsantrasyonu düştü ve Göztepe kendi sahasında bir kez daha taraftarını üzen bir sonuçla karşı karşıya kaldı. Futbolda hata elbette olur. Ancak aynı hataların tekrarlanması artık ciddi bir sorun haline geliyor. Çünkü mücadele etmek, iyi oynamak ve umut vermek tek başına yeterli değil. Bunun karşılığını skorda da almak gerekiyor. Yazımın başında "Umut var" demiştim. Maalesef yine olmadı… Taraftarın önünde galibiyet hasretini bitirme fırsatı bir kez daha kaçtı. İlk yarıda verilen umut, ikinci yarıda yaşanan savunma zaaflarıyla yeniden hayal kırıklığına dönüştü. Şimdi gözler teknik direktör Stanimir Stoilov'da. Bu takımın savunmadaki sorunlarını çözmesi, oyuncuların konsantrasyonunu yeniden sağlaması ve özellikle ikinci yarılarda yaşanan kopuşlara çare bulması gerekiyor. Çünkü Göztepe'nin iyi futbol oynadığı anlar var. Mücadele gücü de var. Taraftar desteği zaten arkasında. Ama artık umut etmek yetmiyor. Bu umutların puana, galibiyete ve istikrara dönüşmesi gerekiyor.
