Büyük beklentilerle başladığımız günü kötü bitirdik. Öne geçtik, ancak devamını getiremedik. Maçın kilit adamı olan Belçikalı Doku'yu bir türlü frenleyemedik. Savunmamız adeta Belçikalıyla 'doku uyuşmazlığı' yaşadı ve rakibini serbest bıraktı. Sergen Yalçın yönetimindeki ilk maçta Bizim Çocuklar tam saha presle rakibin oyun kurmasını engelleyerek yüksek tempolu bir başlangıca imza attı. Savunma hattını ikinci bölgede kuran milliler, oyunun ilk 20 dakikasında kısa ve seri paslarla adeta rakip kaleyi abluka altına aldı. Ancak zaman zaman kaptırılan toplarla geride bırakılan boşluklar tehlike yarattı. İlk yarıda topun hakimiyetini büyük oranda elinde tutan ay-yıldızlılar, Arda Güler'in harika golüyle öne geçti ve rüzgarı arkasına aldı. Buna rağmen bütünsel bir oyun üstünlüğünden bahsetmek doğru olmaz. Milliler ilk 45'te topa daha fazla sahip olan taraftı ancak Belçika savunmasını aşmakta, ceza sahasına girip üretmekte yine çok zorlandı.
TEHLİKE ÇANLARI
Fakat yine ilk ciddi pozisyonda kalemizde golü görme alışkanlığımızdan vazgeçemedik. Derken yine çok çok rahat bir pozisyonda Belçika ikinci kez ağları sarstı ve bir anda maç tersine döndü. İki golde de, özel önlem alınmayan Doku'nun payı büyüktü. Gollerden sonra oyundan düştük, Belçika daha tehlikeli gelmeye başladı. Millilerin hızlı pasları kesildi, akıcılık ve ön alan presi kesintiye uğradı. İkinci yarıya milliler hiç iyi başlamadı. Oyun hakimiyetini elinde bulunduran Belçika'ya topun hakimiyetini de verdik. Savunmada ikinci topları alamadık, organize ataklar karşısında çaresiz kaldık. Bizim Çocuklar hüsran yaşadığımız Dünya Kupası'ndan esintiler yaşattı. Oyuncuların artık Arda seviyesine çıkması, en azından ayak uydurması gerekiyor. Genç, yetenekli ve yapılanma aşamasında bir takım olduğumuz aşikâr. Ancak Dünya Kupası'ndan sonra Uluslar Ligi'nde oynanan oyun ve alınan sonuçlar tehlike çanlarının çaldığını yeterince gösterdi.
