Galatasaray yakın dönemde kazandığı, kaybettiği ve berabere kaldığı tüm maçlarda benzer bir görüntü içerisinde. Güven vermeyen, öndeyken bile ümitlendirmeyen, neticeye gitmekte zorlanarak günü kurtarmaya çabalayan bir oyun anlayışı bu. Her iki Alkmaar maçı, Rize deplasmanı, F.Bahçe derbisi, dünkü mücadele hatta ve hatta kupadaki Konyaspor randevusu.
Bunun sebebi çok elbet. Alışılagelmiş kurgunun bozulmasından tutun da, sakatlıkların tesiri, yenilerin form grafiği ve Okan Buruk'un tercihlerine kadar birçok madde sıralanabilir. Dünkü maçın skoru ilk 45'in skoru olabilirdi. Olmayışının nedeni 1) Muslera'nın kurtarışları 2) G.Saray'ın hücumdaki beceriksizliğidir. Yani normalde maç 6-6 filan bitebilirdi.
OYUNA HÜKMEDEMİYOR
G.Saray ile ilgili en net gözüken mesele ise rakibin zorladığı anlarda kontrolü kaybetmesidir. Alkmaar da Kasımpaşa da açık oynayıp üstüne geldi ve istediğini anladı. Yani lider gibi oynamamaya oyuna hükmedememeye başladı. Dün Osimhen iki gol atmasına rağmen forvetler beslenilemiyor artık. Orada her kim oynuyorsa kişisel çabaları ile tabelayı değiştirmeye çalışıyor. Bir kez daha gördük ki özellikle Yunus'un yokluğu G.Saray için büyük bir kayıp. Ve G.Saray onun yokluğundaki maçlarda hep çıkışlarda zorlanıyor. Hele bir de Barış Alper'in düşüşünü de eklediğinizde günü kurtarma deyimi daha gerçekçi bir tabir oluyor. Mertens de yoksa vaziyet iyice karmaşıklaşıyor. Lemina, maç sonrası "Bu maçta eksik olan şey tazelikti" dedi mesela. Ve "Kendimizi sorgulamamız lazım" diye de ekliyor. Evet bu sorgunun yapılması şart. Çünkü G.Saray adına hal ve gidişat zayıf.