Dün maç öncesi değerlendirme yazımda maçın önemini belirtmiştim. Aslında tam bir 'Tamam mı, devam mı?' maçıydı. Maç öncesi özellikle hakem Yasin Kol ve Victor Osimhen'in elindeki bandaj ile ilgili karşılıklı ortamı geren açıklamalar nedeniyle tansiyon bir hayli yüksekti. Stada taraftarların alınmasıyla birlikte tribünlerdeki atmosfer artıkça arttı. Daha düdük çalmadan inanılmaz bir desibel mevcuttu. Ancak maça iyi başlayan sarı-lacivertliler oldu. İlk 15 dakikada Galatasaray, orta alanı geçmekte zorlandı. Fenerbahçe ise tehlikeli pozisyonlar bulurken, penaltı da kazandı. Fakat Talisca, yararlanamadı. Ardından sarı-kırmızılılar, oyundaki hakimiyeti eline aldı ve bir taç organizasyonunda Osimhen ile golü buldular. Golün ardından da Galatasaray hakimiyeti vardı. İki takım da pozisyona girmekte zorlansa da orta saha hakimiyeti Aslan'daydı. İlk yarının son anlarında Talisca'nın pozisyonu dışında heyecanlandıran bir an yaşanmadı.
YAZIKLAR OLSUN!
İkinci yarıda da ilk yarıdaki gibi bir maç izliyorduk. Osimhen'in golü verilmedi. Ardından penaltı oldu. Ancak buraya kadar her şey normal. Ederson inanılmaz bir şekilde kırmızı kart gördü. Barış Alper atışı gole çevirdi. Ardından attığı bir gol sayılmayan Torreira, Mert'in büyük hatasında farkı üçe çıkardı. Kalan dakikalarda Galatasaray farkı daha da artıracak pozisyonlardan yararlanamadı. Sonuç olarak sarı-kırmızılılar, üst üste 4. kez şampiyonluğa çok yaklaştı. Ki bunu son 30 yılda iki kez yapan nadir takımlardan olacak Aslan. Yazımı Ederson ile bitirmek istiyorum. Türkiye'ye gelmek için tüm şartları zorladın. Ama gösterdiğin performans amatör bir halı saha kalecisinden bile kötüydü. Bu şampiyonluğun kaybedilmesinde en büyük pay sensin. Umarım senin bu halin tüm Türk takımlarına örnek olur da altyapıya kaynak ayırırlar.
