Suriye'de savaşın şekli değişiyor. Artık mesele yalnızca kimin ne kadar toprağı kontrol ettiği değil. Yeni Suriye'nin ordusunu kimin güçlendireceği, savunmasını kimin kuracağı ve bölgede kimin daha fazla nüfuz sahibi olacağı konuşuluyor. İşte İsrail'in gözünün giderek Ankara'ya çevrilmesinin nedeni de burada. İsrail'in Suriye'deki Ebu Zuhur Hava Üssü'nü vurmasının ardından Türkiye'nin bölgede radar ve hava savunma sistemleri konuşlandırabileceğine ilişkin iddialar gündeme geldi. Ancak bana göre mesele yalnızca hava savunması değil.
SAHADA VERİLEN MESAJ
Son dönemde Deyrizor'da yaşanan gelişme bunun önemli bir göstergesi.Türk Silahlı Kuvvetleri ile Suriye ordusu Fırat Nehri üzerinde iki ayrı yüzer köprü projesi gerçekleştirdi. İlk köprü temmuz ayında kuruldu. İkinci köprü ise 30 Ağustos'ta tamamlandı. Bu gelişmeye yalnızca "Fırat üzerine köprü kuruldu" diye bakarsak büyük resmi kaçırırız. Ben burada stratejik bir mesaj görüyorum. Savaşta her şey hava savunmasından ibaret değil. Bir ülkenin havaalanını vurabilirsiniz. Köprülerini yıkabilirsiniz. Yollarını kullanılamaz hale getirebilirsiniz. Ama karşıdaki güç bunların alternatiflerini hızla kurabiliyorsa hesabınız değişir. Türkiye'nin askeri mühendislik kabiliyeti tam da burada önem kazanıyor. TSK'nın Suriye ordusuyla birlikte Fırat üzerinde kısa sürede geçiş imkânı oluşturabilmesi, ihtiyaç halinde asker ve lojistik unsurların hareket kabiliyetinin sürdürülebileceğini de gösteriyor. Ben Türkiye'nin verdiği mesajı şöyle okuyorum: "Yolu vurursanız yenisini açarım. Köprüyü vurursanız yenisini kurarım. Hareket alanımı ortadan kaldırmaya çalışırsanız başka bir güzergâhtan yine sahada olurum." Elbette Ankara böyle bir cümle kurmuş değil. Ama askeri güç bazen açıklamalarla değil, sahada gösterilen kabiliyetle mesaj verir. İsrail açısından Türkiye'yi farklı kılan da burada. Suriye'de karşısında yalnızca kurulmaya çalışan yeni bir ordu yok. O ordunun eğitimine, kapasitesine ve yeniden yapılanmasına destek veren Türkiye var. Bu nedenle önümüzdeki dönemde Suriye'deki mücadeleyi yalnızca uçaklar, füzeler ve hava savunma sistemleri üzerinden okumamak gerekiyor. Bazen bir ülkenin stratejik niyetini anlamak için gökyüzüne değil, yere bakmak gerekir. Fırat'ın üzerine kurulan iki köprü, belki de bunun en açık işaretlerinden biri.
