1961-1965 yılları arasında yüksek tahsil için İstanbul'da bulundum. Samiha Ayverdi'nin manevi evlatları içinde tanıdığım Yılmaz Kafadar neşeli, babacan, güler yüzlü hoş bir Tıp Fakültesi öğrencisi idi. Sonraki yıllarda hemen hemen hiç münasebetimiz olmadı. Kendisinin Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde genel cerrah olarak çalıştığını biliyordum, o kadar. Vefat haberini alınca birkaç satırla anmak istedim. Öğrencisi ve mesai arkadaşı Prof. Dr. Tarık Akçal'dan hakkında bilgi istedim.
Yılmaz Kafadar 1940 Gaziantep doğumlu. Babası Dr. Turgut Kafadar bu şehrin ileri gelenlerinden biri. Çok geniş arazilere ve büyük servete sahipken, yüklü bir kefalet sonucu iflas edip her şeylerini kaybediyorlar. Turgut Bey Tıp Fakültesi öğrenciliği sırasında Sofi Huri ve Samiha Ayverdi Hanımefendi ile tanışır. Oğlu Yılmaz da bu vesileyle İstanbul Tıp'ta öğrenci olunca aynı güzel insanların terbiye halkasına dahil olur.
EDEP TACI
Tıp öğrencisi Yılmaz öğrenciliğinin ilk günlerinde İstanbul'da, bir süre Yılmaz Güney ve başka bir kişi ile birlikte kalır. Kendisi zaten zor olan derslerine çalışır ve sabah akşam koşuşturur. Kafadar bir ara ciddi bir ikilemde kalır: Ev arkadaşları, sık sık "Gel bizimle akşamları çıkalım, eğlenelim" diye ısrar ederler. Bu ısrardan bunalan Yılmaz sonunda durumu Samiha (Ayverdi) annesine sorar. Aldığı cevap ömür boyu kulağına küpe olacaktır: "Oğlum, edep tacını başına tak, istediğin yere gidebilirsin."
Daha sonra Yılmaz Cerrahpaşa semtinde başka bir eve çıkar. Bu semtteki Mehmet Dede ile yakınlık kurar ve onun sohbetlerini yutarcasına dinler ve hazmeder. Kimdi Mehmet (Örtenoğlu) Dede? Diş hekimliğim tahsili yapmış, fakat maarif hizmetiyle meşgul olmuş, Kur'an ve Tasavvuf kültürüne vakıf, sohbet ehli, engin gönüllü bir kamil kişi. (Bk. Ergun Balcı, Mehmed Dede kitabı).
Yılmaz Kafadar, Tıp Fakültesi sonrasında Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi asistanı oldu, uzmanlığı sonrasında uzun yıllar Prof. Dr. Tarık Minkari ile birlikte çalıştı. Çok başarılı bir hekimlik ve akademik hayat geçirerek, 2007 yılında emekli oldu. Kendisini mesleğine adamış, pek çok kimseye şifa sunmuştu. Tevazu ve mahviyet sahibiydi, şöhret peşinde koşmadı. Çok başarılı bir cerrah olmasına rağmen reklamdan kaçındı. Bu yazı için bir fotoğrafını ararken doğru dürüst bir resmini bulamadım.
ESKİ BÜYÜKLER NEREDE
Yılmaz Kafadar naklediyor:
"Bir gün Nezihe(Araz) abla Cağaloğlu'ndaki ofisinde Meydan Larousse'u yazarken birden içinden, 'nerede o eski büyük adamlar' diye geçirmiş. İçine bir yeis düşmüş. Bir süre sonra sekreteri, bir beyin kendisi ile görüşmek istediğini söylemiş. Ofisin kapanmak üzere olduğunu belirtmesine rağmen adam ısrar etmiş. Bunun üzerine Nezihe Hanım beyefendiyi odasına buyur etmiş. Uzun boylu, kravatlı bir adamdı demişti. Bu bey: 'Nezihe Hanım, bugün Nuruosmaniye'de bizim safta dört kişi vardık', demiş. Hemen gitmiş, arkasından koşmuş fakat adam bir anda kayboluvermiş." (Samiha Ayverdi, Mektuplar-5, s. 96)
15-Ekim-2026 tarihinde Hakk'a yürüyen Yılmaz Kafadar. Merkez Efendi Kabristanında Mehmet Dede'sinin yakınına defnedildi. Mekanı cennet olsun.
