Süper Lig'de artık son viraja girildi. Ligin bitimine 6 hafta kala Avrupa yolunda Göztepe ile Başakşehir arasında kıyasıya bir yarış yaşanıyor. Ancak sahadaki bu büyük mücadelenin gölgesinde, Göztepe cephesinde alışık olunmayan bir tablo dikkat çekiyor. Yıllardır itici gücüyle dillere destan olan Göztepe taraftarı, bugünlerde kendi içinde bir ayrışmanın eşiğinde. Küslükler, dargınlıklar ve tartışmalar hem sosyal medyada hem de tribünlerde kendini hissettiriyor. Oysa önümüzde sadece 6 maç kaldı ve belki de Göztepe tarihinin en kritik, en unutulmaz günleri yaşanacak. Bu süreç, yalnızca bir futbol hikayesi değil. Bu, bir semtin, bir şehrin, bir halkın umudu... İzmir'in sarıkırmızıya boyanan hayalinin gerçeğe dönüşme ihtimali. Böylesine önemli bir dönemde, tribünlerin bölünmüş bir görüntü vermesi en büyük çelişki. Eskiden ilk düdükle birlikte 90 dakika boyunca rakibe nefes aldırmayan o atmosfer bugün eksik. Rakibi baskı altına alan, oyunun kaderini tribünden etkileyen o ses, o birliktelik yeterince hissedilmiyor. Hentbol ve sutopu takımlarının kazandığı kupalar tribünle paylaşılırken bile, tribün liderlerinin hazırladığı pankartın açılamaması; yaşanan kopukluğun somut bir göstergesi oldu.
BU HİKAYE BİRLİKTE GÜZEL
Oysa şimdi küsme zamanı değil. Hesaplaşma zamanı hiç değil. Buradan açık bir çağrı yapmak gerekiyor: Küslükleri, kırgınlıkları, kişisel hesapları bir kenara bırakalım. Önümüzde sadece 6 maç var ve bu 6 maç, bir sezonun ötesinde bir anlam taşıyor. Söylenecek
sözler, görülecek hesaplar, çözülecek meseleler varsa; bunların hepsi sezon sonunda konuşulur, tartışılır ve tatlıya bağlanır. Ama bugün değil. Bugün, omuz omuza durma günü. Bugün, takıma o eski gücü yeniden hissettirme günü. Çünkü sahadaki 11 oyuncunun en büyük ihtiyacı, arkasında tek yürek olmuş bir tribün görmek. Unutmayalım, tek bir Göztepe var. Ve İzmir'in en büyük umutlarından biri yine bu arma. Herkes kişisel hırslarını, çıkarlarını bir kenara bırakmalı. Bu hikaye bir kulübün değil, bir şehrin hikayesi. Ve bu hikaye, ancak birlikte güzel.
