Galatasaray, ikinci yarıda sürpriz bir şekilde 3-0 öndeyken art arda 2 gol yiyerek kabus gördüğü gecede mutluluğu Barış'ın golüyle buldu. Amed'i küçümsemiyorum ama G.Saray gibi Devler Ligi'nde oynayan bir takım 3-0'dan skoru 3-2'ye getirmemeli. Dia Saba'nın attığı müthiş frikiği öncesi Torreira rakibine bir faulü yoktu. Ama Halil Umut Meler yarattı. Orban'ın muhteşem kafa golünde Eren'in ofsaytı bozması büyük hataydı. 3-0'a kadar Osimhen'siz G.Saray oyunun ve pozisyonların hakimiydi. 7'nci dakikada Torreira'nın kapıp pasa dönüştürdüğü topa Leao'nun önce yaptığı kontrol sonra da vuruşu mükemmeldi. G.Saray'ın baskın oynadığı dakikalarda Yunus'un kaçırdığı gol akıllara ziyandı. 1 dakika sonra Rus prensi Batrakov'un kaleci Lafontu konktrpiyede bırakan vuruşunun gol olması rahat bir nefes aldırdı. İkinci yarı yine Rus prens Batrakov'un vuruşuyla skor 3-0 'a gelince tribünler maç bitti havasıyla eğlenmeye başlamıştı ki Dia Saba ve Orban'ın golleri bir anda tansiyonları yükseltti.
BALANSINI BOZDU
İkinci yarıdaki etkisiz oyunun baş nedeni Deniz Gül'ün santrforda başlamasıydı. Çünkü Okan Hoca doğru bir 11 ile sahaya çıkmış, kanatlara Yunus ve Leao'yu koymuştu. Forvet arkasında da yine Batrakov görev yapacaktı. Bu düzen 3-0'a kadar bu düzen işledi. Maalesef Okan Hoca skorun rahatlığıyla bir da mili takımı düşünerek Deniz'i oyuna aldı. Bu G.Saray'ın balansını bozdu. Deniz'in ön tarafta ağır kalışı, Barış kadar hareketli olmaması rakip defansı rahatsız etmemesi Amed'in savunmadan daha kolay öne çıkmasını sağladı. Oysa Barış oyunda kalıp Yunus sola geçip, sağda da Sane oynasaydı başlangıç 11'inin enerjisi ve verimliliği devam ederdi. G.Saray'ın cesur yürekli çalışkanı Barış, Sara'nın ortasında attığı müthiş kafa golüyle hem tribünleri rahatlattı hem de G.Saray'ın rakibiyle puan farkını 5'e çıkarmasını sağladı. Sonuçta G.Saray, Beşiktaş deplasmanı hariç kendini takip eden bütün rakipleriyle oynamış oldu. Okan Hoca da iç sahada yenilmezliğini 41 maça çıkardı.
