İzmir'de bazı akşamlar fazla romantiktir. Kordon boyunca yürüyen çiftler, vapurun arkasında bırakılan dalga izleri, hafif esen rüzgar... Şehir bazen insanı aşka inandırır. Ama aynı şehir, gecenin ilerleyen saatlerinde yalnızlığı da çok güzel hissettirir. Çünkü aşk dediğimiz şey, sadece kavuşmak değildir. Bazen eksik kalmaktır. Mesela Issız Adam... Hepimizin bir dönem kendinden bir parça bulduğu o hikaye. Sevmek isteyen ama hayatına kimseyi tam olarak alamayan insanların filmi. Orada aşk vardır ama cesaret eksiktir. Ve bazen bir ilişkiyi bitiren şey, sevgisizlik değil, korkudur. Bir de Before Sunrise var. İki insanın kısa bir zaman diliminde kurduğu o özel bağ... Büyük olaylar olmaz, dünyayı değiştiren sahneler yoktur. Sadece konuşurlar. Yürürler. Birbirlerini anlamaya çalışırlar. Ama tam da bu yüzden gerçektir.
AŞKIN GERÇEK TARİFİ
Çünkü aşk çoğu zaman büyük cümlelerde değil, küçük anlarda saklıdır. Birinin seni dikkatle dinlemesinde... Kalabalığın içinde sadece sana bakmasında... Sessizliği bile rahatsız etmeyen o huzurda. Romantik filmler bize aşkı biraz fazla kusursuz gösterir bazen. Her şeyin bir şekilde düzeleceğine inandırır. Ama hayat öyle işlemez. İnsanlar yanlış zamanda tanışır. Bazen çok sever ama kalamaz. Bazen kalır ama eskisi gibi hissedemez. Ve en kötüsü de şudur: Bazı insanlar, birbirini gerçekten sever ama birlikte olamaz. İşte aşkın en gerçek tarafı burada başlar. İzmir'de gece sahilde otururken yanındaki kişinin varlığı bazen bütün şehri susturur. Ama aynı yerde, yalnız oturduğunda da bazı anılar fazla yüksek konuşur.
YARIM KALDIĞI İÇİN
Çünkü aşk bittikten sonra bile tamamen gitmez. Bir şarkıda kalır. Bir sokakta kalır. Bir kokuda, bir cümlede, bir mevsimde... Sinema bunu dramatik yapar. Yağmurlar yağar, müzikler yükselir, insanlar koşar. Hayatta ise daha sessiz olur her şey. Mesaj atılmaz mesela. Telefon aranmaz. İnsan sadece içine kapanır. Ama acının bile içinde güzel bir şey vardır: Gerçek olduğunu bilmek. Çünkü insan ancak gerçekten hissettiği şeyin yokluğunu özler. Ve belki de aşkın en kırıcı tarafı şudur: Bazı hikayeler mutlu bittiği için değil... Yarım kaldığı için unutulmaz.
