Keşke daha fazla olsa. Keşke spor, spor insanları ve medya böylesi etkinliklerde daha fazla buluşsa. Başarılarını büyük bir keyifle ve merakla takip ettiğimiz sayfalarımıza, ekranlarımıza taşıdığımız bu insanlarla bir arada olmak çabalarına, duygularına kulak kabartmak çok anlamlı. Kitap fuarlarındaki yazarokur buluşmaları gibi değerli. Zirveyi 7 saat boyunca takip ettim. Artılarını ve eksilerini not ettim. Artılardan başlayayım. Göztepe'nin Onursal Başkanı Mehmet Sepil'in tahlilleri, Altınordu Kulübü Başkanı Seyit Mehmet Özkan'ın analizleri ve tavsiyeleri doyurucuydu. Mesela iki başkanın da tavsiye ettiği Ertunç Tümen'in "Bireyin mükemmele yolculuğu/ Başarıya Ulaştıran Sistemler" kitabını bir kenara yazdım. En kısa zamanda okumak istiyorum. Efsane teknik adamlar Fatih Terim, Mustafa Denizli ve Şenol Güneş'in buluşması ve samimi sohbeti, Paralimpik Sporcuları'nın ayakta alkışlanması gereken gayreti, atletizmden yüzmeye cimnastikten güreşe bizi gururlandıran sporcularımızın ifadeleri ile heybemizi doldurduk.
İZMİR MEDYASI İZLEYİCİYDİ
Peki ne yoktu zirvede? Açılış konuşmalarını bir kenara ayırırsak oturumlarda İzmir'in sporu çok yoktu. Kıyısından köşesinden değinildi. Dediğim gibi sadece iki başkan Mehmet Sepil ve Seyit Mehmet Özkan'ın yer aldığı bölümde en çok İzmir adını duyduk. Başka ne yoktu? Kentin sorunları, İzmir'de halihazırda görev yapan antrenörlerin ve teknik adamların yorumları yoktu. İzmir spor medyası yoktu. Var ama yoktu. İzleyiciydi sadece. Adında "İzmir" geçen bir zirvede İzmir'de görev yapan, aktif olarak yapmasına da gerek yok bilgi birikimi ile bu kentin sporuna dair bir sözü olan İzmir'in basın emekçilerinin herhangi bir oturuma dahil edilmemesi, bize bu mesleği öğreten ustalarımızı o platformda görememek, dinleyememek şaşırttı ve üzdü. O halde eksiklerinin tamamlanmasını umut ederek bir teknik adam ve sporcu tabiri ile bitirelim yazıyı. "Önümüzdeki zirvelere bakacağız."
