The Economist'in kapakları her yıl çok konuşulur. Derginin küresel sermaye çevrelerinin sözcüsü olduğu düşüncesi, bu kapakların birer kehanet gibi yorumlanmasına da yol açar.
Oysa ben bunları kehanetten çok öngörü olarak görüyorum. Ekonomi rakamları, eğilimler ve insan davranışlarıyla şekillenir. Geleceği kesin olarak bildirmez ama bugünkü gidişatın bizi nereye götürebileceğini gösterir.
Ben de 2027 kapağını kendimce okumaya çalıştım. İlk dikkatimi çeken, teknolojik ilerlemeden çok küresel istikrarsızlık ve güç mücadelelerinin öne çıkarılması. Kırmızı zemindeki hilal, yıldız ve deve üzerindeki figür ilk bakışta Türkiye'yi çağrıştırabilir. Ancak hilal yalnızca Türkiye'nin değil, İslam dünyasının da simgesi. Deveyle birlikte okunduğunda Arap Yarımadası ve Orta Doğu yorumu güçleniyor. Yakındaki kırık borular, sızıntı ve zincirli yük gemisi de Hürmüz Boğazı'ndaki olası ablukaları ve enerji ticaretindeki kesintileri düşündürüyor.

BİRLİK Mİ?
Füzeler, tanklar, savaş uçakları ve yıkılmış binaların yanında çadırlar var.
Bir kadın küçük çocuğunu iki eliyle havaya kaldırıyor. Savaşın yıkımıyla yaşamın devamını karşı karşıya getiren bu sahne, büyüyen göç ve mülteci krizlerine işaret ediyor olabilir.
Geleneksel mimari, Fuji Dağı'nı andıran siluet ve ¥ işareti Japonya'yı düşündürüyor. Teleskopla yıldızları gözleyen figürse bilimsel geleceğe bakışı... Çin bayrağı altındaki insan topluluğu ve gözetleme kameraları ise başka bir anlatı: Otoriter yönetim altında sağlanan birlik mi, yoksa denetimle yaratılan bir düzen mi? Ortadaki elektronik beyin ve düşüş grafiği, yapay zekânın finansal risklerini çağrıştırıyor. Daha ilginci, insansı bir robotun sırtındaki çuvalla açık bir kasadan kaçması. Hırsızlık imgesi açık; peki çalınan veri mi, para mı? Kasa, ekonomik kaybı düşündürüyor. Ya da robot, denetimden çıkan yapay zekânın simgesi. Sağda Özgürlük Anıtı'na benzeyen heykele tırmanan, pankart taşıyan insanlar var. Heykelin önünde toplanmak protestoyu, üzerine tırmanmak ise düzene meydan okumayı çağrıştırıyor. Yakındaki kovboy, seçim sandığı ve sandığa tekme atacakmış gibi duran askerî postal, Amerika yorumunu güçlendiriyor. Trump'ın siyasi geleceği, toplumsal kutuplaşma ve demokrasi üzerindeki baskı mı anlatılıyor? İç savaş demek için erken; istikrarsızlık ihtimali ise belirgin.
İKLİM KRİZİ
Termometre ve yangınlar iklim krizini anlatıyor. Örümcek ağı tutmuş sinema kamerasıysa Hollywood'un yaratıcılık krizini ve yeni teknolojiler karşısında yaşlanmasını düşündürüyor.
Benim çözemediğim bölüm, çevresinde insanların toplandığı kristal küre ve yanındaki kırmızı sembol.
Geleceği öğrenme arzusu mu? Belki.
Türkiye'ye özel bir mesaj ise görmüyorum.
Sonuçta kapak, ayrı ayrı felaketlerden çok birbirini etkileyen krizleri anlatıyor. Ve bütün bunların ortasında bir kristal küre duruyor. Ne tuhaf: Geleceği rakamlarla öngörmeye çalışan bir ekonomi dergisi, belirsizliği anlatmak için hâlâ falcı küresine başvuruyor. Geleceği tahmin edebiliriz. Peki görebilir miyiz?
